شما اینجا هستید: مرکز بهداشت درباره ما درباره ما جدیدترین اخبار طراحي و ساخت بالگرد سبك بدون سرنشين «پروان» دردانشکده مهندسی هوافضا
 
 

طراحي و ساخت بالگرد سبك بدون سرنشين «پروان» دردانشکده مهندسی هوافضا

نامه الکترونیک چاپ

با قابليت پروازهاي شناسايي و كنترل هوايي طراحي و ساخته شد تيمي از دانشجويان مبتكر دانشکده مهندسی هوا فضا دانشگاه موفق به ساخت بالگرد بدون سرنشين سبك با قابليت انجام ماموريتهاي شناسايي، تصويربرداري هوايي، رله مخابراتي و بازديد خطوط انتقال نيرو و سكوهاي نفتي، كمك به نيروهاي امدادي و ماموريتهاي مشابه شدند. دكتر مهدي مرتضوي ــ عضو هيات علمي دانشكده هوافضاي دانشگاه و مدير پروژه بالگرد بدون سرنشين «پروان» گفت: در طرح ساخت بالگرد «پروان» از حدود چهار سال پيش در قالب يك كار تيمي دانشجويي آغاز شد. گروه تحقيقاتي ابتدا حدود يك سال به مطالعات امكان سنجي و آشنايي با روند طراحي بالگرد پرداخت و قرار شد با توجه به نمونههاي موجود و امكاناتي كه وجود داشت بالگردي با قابليت حمل دو كيلوگرم بار در يك ساعت پرواز طراحي شود كه امكان انجام ماموريت هايي مثل تصويربرداري، رله مخابراتي، بازديد خطوط انتقال نيرو و سكوهاي نفتي و ارسال تصوير و اطلاعات پروازي را داشته باشد. وي خاطر نشان كرد: طراحي مفهومي و مفصل بالگرد بدون سرنشين(RPH) بر اساس اين ماموريت طي مدت يك سال و نيم انجام شد و از ابتداي سال گذشته تست اجراي بالگرد آغاز شد و نهايتا در ارديبهشت ماه امسال نخستين تست پروازي با موفقيت انجام شد. مدير پروژه بالگرد بدون سرنشين پروان تصريح كرد: در حال حاضر تيم تحقيقاتي پروژه در حال تكميل و ارتقاي بالگرد با هدف افزايش بار مفيد و مداومت پرواز آن و ايجاد امكان پرواز خودكار و نيمه خودكار پرنده هستند كه اميدواريم تا پايان سال نخستين پرواز نيمه خودكار بالگرد با انجام ماموريت تعريف شده انجام شود. وي ادامه داد: تيم تحقيقاتي «پروان» در ابتدا متشكل از دانشجويان كارشناسي و مهندسي هوافضاي دانشگاه صنعتي اميركبير بوده كه طي اين مدت مراحل تحصيلي خود را طي كرده و تمامي آنها در مقطع كارشناسي ارشد مشغول به تحصيل هستند و پروژههاي پايان نامه آنها نيز در راستاي اجزاي مختلف بالگرد تدوين شده است تا در نهايت محصولي قابل دفاع در قالب اين پروژه حاصل شود. به گفته دكتر مرتضوي، طرح بالگرد بدون سرنشين پروان از ابتدا تحت حمايت انجمن علمي دانشكده مهندسي هوافضا تعريف و با حمايت قطب علمي مهندسي هوافضا و رييس دانشگاه پيش رفته و با محوريت اين پروژه مركز تحقيقاتي پرندههاي بدون سرنشين هم در دانشكده مهندسي هوافضا دانشگاه صنعتي اميركبير شكل گرفته كه پروژههاي متعدد ديگري نيز در آن در حال اجرا است. وي در ادامه در پاسخ به اين سوال كه آيا نمونههاي مشابهي از چنين بالگردهاي بدون سرنشين سبك در كشور ساخته شده يا نه به خبرنگار امیرکبیر گفت: پروژههاي ديگري براي ساخت بالگرد بدون سرنشين در كشور انجام شده كه اغلب با مهندسي معكوس بوده، ولي در اين پروژه مراحل كلاسيك طراحي و ساخت بالگرد در رده بدون سرنشين سبك از ابتدا در قالب يك پروژه تحقيقاتي به طور كامل در داخل كشور انجام شده است. عضو هيات علمي دانشكده هوافضا همچنين درباره ميزان ارتباط تيم با توليد كنندگان و صنعتگران اين بخش، تاكيد كرد: اين پروژه بيشتر با هدف اثبات توانايي تيمهاي دانشجويي در اجراي كامل يك پروژه هوافضا در كشور انجام شده، ولي از ابتداي امر تقريبا با تمام سازندگان و كاربران بالگردهاي بدون سرنشين در كشور در ارتباط بوده ايم و همه آنها با اين پروژه آشنايي دارند. مهندس فرناز كرمانشاهي ــ سر طراح پروژه بالگرد سبك بدون سرنشين «پروان» هم در پاسخ به اين سوال كه اصولا بالگردها از لحاظ قابليتهاي پروازي چه ويژگيها و مزيتهايي نسبت به ساير پرندهها دارند، پاسخ داد : بالگردها ميتوانند در سرعتهاي پايين تر پرواز كرده و پرواز ايستايي داشته باشند كه در ماموريتهايي مثل تصويربرداري و امداد و نجات از اهميت خاصي برخوردار است. اين پرندهها با توجه به داشتن بال گردان حجم كمتري داشته و راحتتر از ميان موانع عبور ميكنند و براي بلند شدن و فرود به باند مشخصي نياز ندارند كه آنها را به گزينهاي برتر براي ماموريتهايي مثل حمل بار و مجروح تبديل ميكند. وي در عين حال اضافه كرد كه طراحي بالگرد كه در كلاس سبك بدون سرنشين توسط اين تيم به صورت كلاسيك تدوين شده به مراتب پيچيدهتر از هواپيما بوده و همچنين با توجه به مصرف بالاي سوخت و همچنين سر و صداي زياد كاربرد بالگردها براي حمل مسافر مقرون به صرفه نيست. كرمانشاهي درباره مشخصات بالگرد بدون سرنشين پروان، بيان كرد: طول كلي اين بالگرد 2/1 متر و شعاع روتور اصلي آن 74 سانتيمتر است ، ارتفاع پرواز بالگرد حدود 200 متر (يكهزار و 600 متر از سطح دريا) و شعاع عملياتي آن حدود 15 كيلومتر (با سرعت 80 كيلومتر در ساعت) است. وي اظهار داشت: جنس بالگرد از آلومينيوم و كامپوزيت و سوخت آن تركيبي از الكل و روغن است. وزن برخاست پروان 10 كيلوگرم و مداومت پروازي آن يك ساعت است. سرطراح بالگرد بدون سرنشين پروان با اشاره به اين كه هدايت اين پرنده در حال حاضر به صورت كنترل از راه دور صورت ميگيرد به ايسنا گفت: پرواز بالگردهاي بدون سرنشين به صورت كمك خلبان (در محدوده ديد خلبان)، نيمه خودكار (دريافت فرامين از خلبان و اجرا توسط سيستم كنترل روي بالگرد ) و خودكار (تشخيص و اجراي خودكار فرامين توسط سيستم كنترل روي بالگرد بر اساس مسير كلي داده شده از ايستگاه زميني ) انجام ميشود كه در حال حاضر از روش اول استفاده ميشود و در تلاشيم نمونه هاي نيمه خودكار و خودكار بالگرد را در آينده نزديك بسازيم. وي در پايان درباره قابليتهاي و كاربردهاي بالگرد بدون سرنشين «پروان» افزود: از بالگردهاي بدون سرنشين ميتوان براي تصويربرداري (فيلمبرداري) هوايي و ارسال همزمان تصوير، كنترل سرعت وسايل نقليه از طريق سنسورهاي سرعت مثلا كنترل ترافيك بزرگراهها، تصويربرداري از صحنههاي تصادف بدون حضور كارشناسان پليسي و بازگشايي سريع معابر، اطفاي حريق و كنترل جنگلها، بازديد از خطوط نفت و گاز و انتقال قدرت، ديده باني دريايي، تصويربرداري از مسابقات ورزشي و ... استفاده كرد. مهندس فرناز کرمانشاهي، هوفر پورزند، محمد صادق ساجدي، محمد ساجد ساداتي، نويد گودرزي، مصطفي محققي و رضا محمدي زيازي اعضاي گروه طراحي و ساخت بالگرد بدون سرنشين دانشكده هوافضاي دانشگاه صنعتي اميركبير را تشكيل ميدهند كه با هدايت و راهنمايي دکتر مرتضوي فعاليت ميكنند.